CANINSULIN VET-PEN WKŁAD 1X 2.7 ML *ZAWIESINA

Producent

INTERVET

Skład

INSULINA WIEPRZOWA

Temperatura przechowywania

2-8C

Opis produktu

Zawiesina do wstrzykiwań dla psów i kotów

Gatunki docelowe:
Pies, Kot

Skład:
Insulina wieprzowa 40 j.m./ml (w tym insulina bezpostaciowa 30% i insulina krystaliczna 70%)

Właściwości farmakologiczne (działanie):
Caninsulin zawiera insulinę o średnim okresie działania. zawiera insulinę świńską, która strukturalnie jest identyczna z insuliną psią. W przypadku niedoboru insuliny jej uzupełnienie
do właściwego poziomu we krwi uzyskać można poprzez odpowiednio dobraną dawkę Canisulinu.

Wskazania lecznicze:
Caninsulin stosuje się w terapii cukrzycy psów i kotów.

Przeciwwskazania:
Nie należy podawać preparatu dożylnie. Caninsulin jest insuliną o średniej długości działania i nie jest wskazany do stosowania zwierząt z objawami kwasicy ketonowej.

Działania niepożądane:
Odnotowano sporadycznie występujące miejscowe działania niepożądane związanych ze stosowaniem insuliny wieprzowej u psów i kotów. Działania te z reguły mają charakter przejściowy
i odwracalny. Odnotowano bardzo rzadkie występowanie reakcji o charakterze alergicznym na insulinę wieprzową. O wystąpieniu działań niepożądanych po podaniu tego produktu lub zaobserwowaniu jakichkolwiek niepokojących objawów nie wymienionych w ulotce (w tym również objawów u człowieka na skutek kontaktu z lekiem), należy powiadomić właściwego lekarza weterynarii, podmiot odpowiedzialny lub Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Formularz zgłoszeniowy należy pobrać ze strony internetowej http://www.urpl.gov.pl (Wydział Produktów Leczniczych Weterynaryjnych).

Okres karencji:
Nie dotyczy.

Specjalne ostrzeżenia:
U kotów możliwe jest ustąpienie objawów klinicznych związanych z cukrzycą. Należy unikać stosowania progestagenów u pacjentów cierpiących na cukrzycę. Rozważyć przeprowadzenie owariohisterektomii. Należy unikać stresu oraz dodatkowego nieregularnego wysiłku. Preparaty zawierające glikokortykosteroidy należy stosować z zachowaniem ostrożności. Bardzo ważnym czynnikiem jest wprowadzenie stałego sposobu żywienia, co wiąże się z brakiem odchyleń czy zmian. Produkt należy podawać przy użyciu specjalnych, jednorazowych, sterylnych strzykawek przeznaczonych do stosowania z preparatem o zawartości 40 j.m. insuliny w 1 ml. Przypadkowa samoiniekcja może prowadzić do wystąpienia hipoglikemii oraz niskiego prawdopodobieństwa wystąpienia reakcji alergicznej. Po przypadkowej samoiniekcji należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską oraz przedstawić lekarzowi ulotkę informacyjną lub opakowanie. Stosowanie produktu w ciąży czy laktacji nie jest przeciwwskazane, wymaga jednak stałego nadzoru lekarza weterynarii w celu wychwycenia zmian zapotrzebowania metabolicznego w tym okresie. Zmiany
w zapotrzebowaniu na insulinę mogą być wynikiem podawania substancji wpływających na metabolizm glukozy, takich jak glikokortykosteroidy, tiazydowe środki moczopędne, czy progestageny. Należy prowadzić monitorowanie stężenia glukozy w celu właściwego dostosowania dawki. Podobnie, zmiany diety lub aktywności fizycznej mogą zmieniać zapotrzebowanie na insulinę. Przedawkowanie insuliny prowadzi do wystąpienia objawów hipoglikemii. Objawy kliniczne mogą obejmować głód, niepokój, dreszcze, bezład, dezorientację, konwulsje i śpiączkę; niektóre zwierzęta mogą być bardzo spokojne i przestają spożywać pokarm. Natychmiastowe, doustne podanie źródła glukozy (1 g / kg m.c.) może złagodzić objawy. Po podaniu glukozy, należy podawać niewielkie porcje karmy co 1 do 2 godzin. Należy poinformować właścicieli zwierząt o konieczności posiadania właściwego, łatwo dostępnego źródła glukozy.

SZCZEGÓLNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE UNIESZKODLIWIANIA NIE ZUŻYTEGO PRODUKTU LECZNICZEGO WETERYNARYJNEGO LUB ODPADÓW POCHODZĄCYCH
Z TEGO PRODUKTU, JEŻELI MA TO ZASTOSOWANIE Leków nie należy usuwać do kanalizacji ani wyrzucać do śmieci. O sposoby usunięcia bezużytecznych leków zapytaj swojego lekarza weterynarii. Pozwolą one na lepszą ochronę środowiska.

Postać:
zawiesina

Opakowanie:
1 butelka 10ml, 10 butelek 2,5ml lub 2,7ml.

Pozwolenie:
0601

Dawkowanie:
Wszystkie: Okres stabilizacji:
Psy
Terapię insuliną rozpoczyna się dawką inicjującą 0,5 j.m./kg m.c. podawaną raz dziennie, dawkę należy zaokrąglić w dół do najniższej pełnej wartości. Kilka przykładów podano w poniższej tabeli: Masa ciała psa Dawka inicjująca 5 kg 2 j.m. raz dziennie 10 kg 5 j.m. raz dziennie 15 kg 7 j.m. raz dziennie 20 kg 10 j.m. raz dziennie Następnie należy dostosować dawkę w celu ustalenia dawki podtrzymującej poprzez zwiększanie lub zmniejszanie dziennej dawki o 10% jednorazowo zgodnie ze zmianami objawów klinicznych cukrzycy oraz wynikami badania stężenia glukozy we krwi. Zmiany dawki nie powinny być w normalnych warunkach prowadzone częściej niż co 3 do 4 dni. U niektórych psów czas działania insuliny może wymagać stosowania terapii dwukrotnie w ciągu dnia. W takich przypadkach pojedyncza dawka musi zostać zmniejszona o 25% tak aby całkowita dzienna dawka nie przekraczała dawki podwójnej. Dawki należy podawać w odstępie 12 godzin.
Dalsze dostosowanie dawki należy prowadzić stopniowo, taka jak to opisano powyżej. W celu osiągnięcia równowagi pomiędzy produkcją glukozy i efektem działania produktu, należy zsynchronizować porę karmienia z leczeniem a dzienna dawka pokarmu powinna być podzielona na dwie porcje. Skład oraz ilość dziennej dawki pokarmu powinny być stałe. U psów leczonych raz dziennie, 1/3 dziennej racji pokarmowej należy podać bezpośrednio przed porannym wstrzyknięciem a pozostałą część 6-8 godzin później. U psów otrzymujących dwie dawki, każdą 1 dziennej porcji karmy należy podać bezpośrednio przed podaniem produktu Caninsulin. Każdy posiłek należy podawać o tej samej porze dnia.

Koty
Dawka inicjująca wynosi 1 j.m. dla pojedynczego wstrzyknięcia, jeśli podstawowe stężenie glukozy we krwi utrzymuje się poniżej 20 mmol/l (tj. <3,6 g/l lub <360 mg/dl) oraz 2 j.m. dla pojedynczego wstrzyknięcia, podawanego dwa razy dziennie, jeśli stężenie glukozy wynosi 20 mmol/l (tj. >3,6 g/l lub >360 mg/dl) lub jest wyższe. Stężenie glukozy we krwi kota Dawka inicjująca dla kota < 20 mmol/l (tj. < 3,6 g/l lub < 360 mg/dl) 1 j.m. dwa razy dziennie > 20 mmol/l (tj. >3,6 g/l lub >360 mg/dl) 2 j.m. dwa razy dziennie Skład oraz ilość dziennej dawki pokarmowej musi być stała. Następnie należy dostosować dawkę w celu ustalenia dawki podtrzymującej poprzez zwiększanie lub zmniejszanie dziennej dawki w odniesieniu do wyników serii pomiarów stężenia glukozy we krwi. Zmiany dawki nie powinny być w normalnych warunkach prowadzone częściej niż raz w tygodniu, zaleca się zwiększanie dawki o 1 j.m. na wstrzyknięcie, nie należy jednak przekraczać dawki 2 j.m. w ciągu pierwszych trzech tygodni terapii. W związku z dziennymi zmianami odpowiedzi mierzonej poziomem glukozy we krwi oraz zmianami w odpowiedzi na insulinę pojawiającymi się z upływem czasu, nie zaleca się prowadzenia większego lub częstszego zwiększania dawki.

Okres terapii podtrzymującej: Po ustaleniu dawki podtrzymującej i ustabilizowaniu zwierzęcia należy opracować długoterminowy program zarządzania terapią. Celem takiego postępowania powinno być takie prowadzenie zwierzęcia, aby zminimalizować zmiany w jego zapotrzebowaniu na insulinę. Obejmuje to prowadzenie monitorowania klinicznego umożliwiającego wykrycie zbyt niskiego lub zbyt wysokiego dawkowania insuliny oraz dostosowanie dawki, jeśli wymagane. Ostrożne prowadzenie stabilizacji oraz dalsze monitorowanie pomogą ograniczyć występowanie chronicznych problemów związanych z cukrzycą, takich jak katarakta u psów, stłuszczenie wątroby u psów czy kotów itp. Należy prowadzić badanie kontrolne co 2-4 miesiące (lub częściej, jeśli przypadek jest trudny do prowadzenia) w celu monitorowania stanu zdrowia zwierząt, dokumentacji prowadzonej przez właściciela oraz wskaźników biochemicznych (takich jak stężenie glukozy we krwi i/lub poziomu fruktozaminy). Dostosowanie dawki insuliny należy prowadzić na podstawie ogólnej oceny całości obrazu klinicznego oraz interpretacji wyników badań laboratoryjnych. Efekt odbicia Somogyi, określany także nawracającą hiperglikemią jest odpowiedzią na przedawkowanie insuliny, nieprowadzące do wystąpienia ciężkiej hipoglikemii. Podczas rozwijania się hipoglikemii dochodzi do wyzwolenia reakcji hormonalnej prowadzącej do uwolnienia glukozy zmagazynowanej w wątrobie w postaci glikogenu. Prowadzi to do wystąpienia hiperglikemii mogącej objawiać się pod postacią glikozurii w części 24- godzinnego cyklu. Istnieje niebezpieczeństwo interpretacji efektu Somogyi z większym prawdopodobieństwem jako konieczności zwiększenia dawki insuliny niż jej obniżenia. Sytuacja taka może prowadzić do przedawkowania o stopniu tak dużym, że mogącym prowadzić do wystąpienia klinicznej postaci hipoglikemii.

ZALECENIA DLA PRAWIDŁOWEGO PODANIA
Podawanie preparatu powinno być prowadzone przez dorosłą osobę odpowiedzialną za dobrostan zwierzęcia. Niezwykle istotna jest zdolność właściciela zwierzęcia do rozpoznania objawów hipoglikemii lub hiperglikemii oraz prowadzenia właściwego postępowania. Poliuria (oddawanie nadmiernej ilości moczu), polidypsja (nadmierne spożywanie wody) i polifagia (nadmierne spożywanie pokarmu) w połączeniu z utratą masy ciała, złym ogólnym stanem zdrowia, utratą owłosienia lub nadmiernym owłosieniem oraz letargiem (objawiającym się silną apatią)
są najczęstszymi objawami hiperglikemii i wymagają podania insuliny lub dostosowania dawki insuliny w celu przywrócenia właściwego stężenia glukozy we krwi. Objawy głodu, zwiększającego
się niepokoju, zaburzeń lokomotorycznych, skurczy mięśni, uginania się kończyn w trakcie chodu lub niemożności utrzymania ciężaru ciała na kończynach miednicznych, dezorientacja wskazują na pogłębianie się hipoglikemii i wymagają natychmiastowego podania roztworu glukozy i/lub pokarmu w celu przywrócenia właściwego stężenia glukozy we krwi.
Pies: Zawartość fiolki każdorazowo przed podaniem należy delikatnie wstrząsnąć. Preparat wstrzykuje się domięśniowo lub podskórnie. Zaleca się stosowanie strzykawek skalibrowanych
dla koncentracji 40 j.m./1 ml.
Ustalanie dawki podtrzymującej w czasie stabilizacji: Caninsulin należy podawać psom raz dziennie. W celu uzyskania równowagi między wytwarzaniem glukozy i efektem farmakologicznym preparatu Caninsulin, należy zsynchronizować porę karmienia z podawaniem preparatu a dzienną porcję karmy należy podzielić na dwie równe części. Skład karmy oraz jej dzienna ilość nie powinny ulegać zmianie. Preparat zaleca się podawać wraz z pierwszą częścią dziennej dawki pożywienia a drugi posiłek zaleca się podać około 7,5 godziny później ( 8.30 i 16.00). Każdy z posiłków powinien być podawany codziennie o tej samej porze. Najczęściej jednokrotna iniekcja preparatu jest wystarczająca do ustabilizowania poziomu glukozy. Niekiedy długość działania insuliny może być zmienna, prowadząc do konieczności jej dwukrotnego podawania u niektórych zwierząt. W takich przypadkach całkowita dawka dzienna insuliny powinna zostać zredukowana. Dawka ustalana jest w zależności od stopnia niedoboru insuliny indywidualnie dla każdego pacjenta. Zaleca się stosowanie dawki inicjującej w granicach 1 j.m. / kg m.c. uzupełnionej o dawkę zależną
od masy ciała zwierzęcia.
Przykładowe obliczanie zalecanej dawki: Masa ciała psa / dawka uzupełniająca zależna od masy ciała / masa ciała psa / całkowita dawka – poniżej 10 kg / 1 j.m. / 6 kg / 6 + 1 = 7 j.m.;
– około 10 kg / 2 j.m. / 10 kg / 10 + 2 = 12 j.m.;
– 12 – 20 kg / 3 j.m. / 16 kg / 16 + 3 = 19 j.m.;
– ponad 20 kg / 4 j.m. / 30 kg / 30 + 4 = 34 j.m.
Ustalenie dawki podtrzymującej odbywa się poprzez korygowanie dawki inicjującej, jej zwiększanie lub zmniejszanie o 10% za każdym razem, w odniesieniu do wyników pomiaru stężenia glukozy we krwi lub moczu. Zmian nie zaleca się wprowadzać częściej niż co 3 – 4 dni. Prowadzenie oznaczeń poziomu glukozy we krwi daje lepsze rozeznanie odnośnie aktywności insuliny w okresie stabilizacji niż monitorowanie obecności glukozy w moczu pacjenta. Należy pamiętać o fakcie pojawiania się glukozy w moczu dopiero po przekroczeniu progu nerkowego (10 mmol / l),
przy wartościach uznawanych za fizjologiczne w granicach 4 – 6 mmol / l. Podniesienie zawartości glukozy we krwi ponad poziom fizjologiczny, nie przekraczający jednak progu nerkowego
nie zostanie wykryte w teście na obecność glukozy w moczu. Wahania koncentracji glukozy we krwi nie znajdą bezpośredniego odbicia w jej stężeniu w moczu ze względu na to, że stężenie glukozy w moczu będzie odbiciem średniego jej stężenia w ciągu ostatnich 5 – 8 godzin. Ponadto prowadzenie wyłącznie oznaczenia stężenia glukozy w moczu nie umożliwia wykrycia stanu hipoglikemii.
Kot: Zawartość fiolki, każdorazowo przed podaniem należy delikatnie wstrząsnąć. Preparat wstrzykuje się domięśniowo lub podskórnie. Zaleca się stosowanie strzykawek skalibrowanych dla koncentracji 40 j.m. / 1 ml . U kotów zaleca się stosowanie preparatu Caninsulin dwukrotnie w ciągu dnia z zachowaniem odstępu 12 godzin pomiędzy wstrzyknięciami. Skład karmy oraz jej dzienna ilość nie powinny ulegać zmianie. Dawka ustalana jest zależnie od stopnia niedoboru insuliny indywidualnie dla każdego pacjenta, najlepiej w oparciu o wykonane oznaczenie poziomu glukozy we krwi (krzywa cukrowa). Zaleca się stosowanie dawki inicjującej w granicach 0,5 j.m./ kg m.c. dwa razy dziennie u pacjentów ze stężeniem glukozy utrzymującym się w granicach 20 mmol / l lub większym oraz dawki 0,25 j.m./ kg m.c. u pacjentów mających średnie stężenie glukozy poniżej 20 mmol / l.
Stężenie glukozy we krwi // dawka preparatu – poniżej 20 mmol / l lub 3,6 g / l (360 mg / dl)// 0,25 j.m. / kg m.c; – powyżej 20 mmol / l lub 3,6 g / l ( 360 mg / dl)// 0,5 j.m. / kg m.c. Zaleca się ustalenie dawki podtrzymującej poprzez zwiększanie lub zmniejszanie dawki dziennej w oparciu o wyniki krzywej cukrowej. Zmiany zaleca się wprowadzać z zachowaniem odstępu 3 – 4 dni. Zwiększenie dawki powinno się każdorazowo odbywać w granicach 1 j.m. Ze względu na dzienne wahania w poziomie glukozy oraz zmienność reakcji na stosowaną dawkę, nie jest wskazane częstsze i gwałtowniejsze zmienianie dawki.

Producent:
Intervet International B.V. (Holandia), Intervet International GmbH (Niemcy)

Podmiot odpowiedzialny:
Intervet International B.V.

Wydaje się z przepisu lekarza weterynarii.

Nowości

bestseller
Dodaj do koszyka
bestseller
bestseller
bestseller
Dodaj do koszyka
X